กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 410 ลิ้มรสภัตตาคารกลิ่นพิสดารครั้งแรก
“แง ๆ ฮือ ๆ ๆ ๆ...”
ช่างสะเทือนฟ้าสะท้านดินยิ่งนัก
เจียงเหยารีบอุ้มเด็กน้อยเข้ามา ปลอบประโลมอย่างระมัดระวัง ทว่ายิ่งปลอบกลับยิ่งร้องไห้ หยาดน้ำตาลูกแก้วร้อยเรียงเป็นสาย ไม่ว่าอย่างไรก็หยุดไม่อยู่
ตู้ซื่อถึงกับพูดไม่ออก
ช่างเถอะ นางก็ไปหาลูกชายของตนเองดีกว่า
“รีบเข้าบ้านเร็วเข้า เจ้ารองเจ้าบอกมาสิ เมืองหลวงน่าเที่ยวหรือไม่ เหตุใดถึงกลับมาช้าปานนี้”
ทุกคนต่างเบิกตากว้าง มองเขาด้วยความคาดหวังอย่างยิ่ง
โจวจิ่งเหนียน “...”
เขาไม่ได้อยู่ในเมืองหลวงกี่วันเลย ทั้งยังได้กินข้าวในภัตตาคารที่เมืองหลวงเพียงสองมื้อเท่านั้น