เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 406 คิดถึงบ้าน
“สุริยันเพลิง เจ้าไม่ได้ไปทำธุระหรือ? ดีนักนะเจ้า แอบขี้เกียจเสียได้!”
เซิ่งหวยทำเสียงจุ๊ จุ๊ สองครั้ง
สุริยันเพลิงกลอกตา “ข้าไม่เหมือนเจ้านะ ชอบกินชอบนอนไม่ทำการงาน”
“น้องหญิง พ่อบุญธรรมบอกพวกเราแล้ว อีกไม่กี่วันก็จะจากไป เจ้าเพิ่งมาถึงเมืองหลวง จะอยากเที่ยวเล่นทั่ว ๆ ซื้อของบ้างหรือไม่ เมืองหลวงอย่างไรก็เป็นราชธานี รุ่งเรืองยิ่งนัก ของหลายอย่างก็เป็นของดีที่สุดในเมืองหลวงจริง ๆ”
สุริยันเพลิงกะพริบตา มองนางด้วยสีหน้าที่ไร้พิษภัยนั้น พยายามทำทีเป็นอ่อนโยนให้มากที่สุด
หน้านี่เปลี่ยนไวเสียจริง
เซิ่งหวยลูบขนแขนที่ลุกชันอยู่ข้าง ๆ
เขาเข้ามาใกล้เจียงเหยา “น้องหญิง ข้าก็เพิ่งคิดจะพาเจ้าไปเที่ยวเหมือนกัน ใครจะรู้ว่าหมอนั่นเอ่ยขึ้นก่อน เจ้ามาได้สักครั้งไม่ใช่เรื่องง่าย พอจากไปครั้งนี้เกรงว่าจะไม่ได้กลับมาอีกแล้ว ไปเที่ยวกันเถิด”
เจียงเหยาเม้มปากยื่นออกเล็กน้อย พยักหน้า “พี่สอง พี่สุริยันเพลิง พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่าโจวจิ่งเหนียนอยู่ที่ใด”