กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 399 การคัดเลือกคนงาน
“ตอนนี้บอกเจ้าก็ยังไม่สายหรอก”
เจียงเหยารั้งสองมือของเขาไว้ บดบังเส้นทางเบื้องหน้าแล้วจ้องมองดวงตาเขา
โจวจิ่งเหนียนทำหน้านิ่ง เกือบจะหลุดขำออกมา “กลับบ้านก่อน”
“โอ๊ย ก็แค่เด็กคนหนึ่งเท่านั้น เจ้าจะหึงหวงไปไย ข้าจะไปถูกใจเขาได้อย่างไรกัน?”
เจียงเหยาปล่อยมือเขาข้างหนึ่ง พลางคล้องแขนเขาเดินไปตามเส้นทางสายเล็กที่เปลี่ยวร้างไร้ผู้คน
โจวจิ่งเหนียนหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ
นางไม่มีความรู้สึกใดกับเด็กคนนั้นหรอก
ทว่ากลับไม่อาจห้ามใจเด็กน้อยที่เพิ่งเริ่มมีความรักได้ เขาไม่รู้จักปกปิด สิ่งที่คิดอยู่ในใจล้วนเขียนไว้บนใบหน้าหมดแล้ว
น่ารังเกียจเป็นที่สุด