เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 386 ข่าวมรณะจากนครหลวง
ตระกูลโจวงานน้อยเงินมาก เอื้อเฟื้อต่อผู้คน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงอาหารหอมกรุ่นเหล่านี้เลย
สองปีมานี้ ชาวบ้านจำนวนมากอาศัยการทำงานให้ตระกูลโจวจนเก็บเงินได้มากมาย คนมีเมียก็มีเมีย คนมีลูกก็มีลูก คนสร้างบ้านใหม่ก็สร้างบ้านใหม่ ชีวิตยิ่งรุ่งเรืองขึ้นเรื่อย ๆ
ผู้คนอื่นมองเห็นแล้ว ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่อิจฉา เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่ทำตาม ต่างจับตามองตระกูลโจวกันทั้งนั้น
มีลุงชาวบ้านผู้กล้าหาญคนหนึ่งก้าวออกมา ยิ้มอยู่บนใบหน้า เข้ามาทักทายอย่างกระตือรือร้นเพื่อสืบถาม “สหาย พวกเจ้าไม่เคยเห็นกันมาก่อน พวกเจ้าจากที่ใด เหตุใดจึงมาถึงหมู่บ้านของเรา หรือว่าบ้านเกิดประสบภัยพิบัติ?”
คนทั้งสิบนั้นแต่เดิมก็จิตใจห่อเหี่ยว สีหน้าไร้อารมณ์ ไม่ยอมสนใจผู้ใดเลย
ทุกคนเงียบไม่พูด ชาวบ้านจึงนึกว่าตนเดาเหตุผลถูกแล้ว ถอนใจกล่าวว่า “โลกนี้ลำบากนัก ชีวิตของราษฎรสามัญยากแท้จริง”
ลุงชาวบ้านผู้นั้นถามต่อ “พวกเจ้าทำงานที่ตระกูลโจว เดือนหนึ่งได้เงินตำลึงเท่าใด?”
เงินตำลึงหรือ?
คนทั้งสิบมองหน้ากัน ในดวงตาปรากฏความเย็นยะเยือก