เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 326 เก็บเกี่ยวเต็มมือ
ด้วยความคาดหวัง ยามค่ำคืนก็มาถึง
คู่สามีภรรยาเจียงเหยาพาเด็กเข้าไปในห้องโดยไม่รอช้า ดับตะเกียงแล้วเข้านอน
อันที่จริงพอเด็กหลับไป พวกเขาก็ย้ายตัวเข้าไปในมิติ
ก้อนหินใหม่นั้นยังคงเปล่งประกายอยู่กลางอากาศ เจิดจ้าถึงขีดสุด กระทั่งพลังเร้นลับสายสุดท้ายภายในก้อนหินถูกใช้จนหมดสิ้น ในที่สุดมันก็สูญเสียแสงสีกลายเป็นเพียงก้อนหินธรรมดาก้อนหนึ่งตกลงสู่พื้นดิน ทว่ามิติแห่งนี้ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่หลวงขึ้นแล้ว
มิติเดิมที่เคยขยายออกไปครั้งหนึ่งนั้นกว้างขวางอยู่แล้ว ตอนนี้กลับมีพื้นที่ว่างเปล่าเพิ่มขึ้นมาอีกครึ่งหนึ่งจากของเดิม
เจียงเหยามองดูแล้วพลันรู้สึกประหลาดใจและดีใจ มิติแห่งนี้ยิ่งเปี่ยมไปด้วยพลังชีวิตราวกับดินแดนท้อนอกโลกไม่มีผิด
พืชผลและผักนานาชนิดต่างเติบโตอย่างเต็มไปด้วยพลังชีวิต แผ่ขยายเป็นสีเขียวและสีเหลือง นี่คือสีสันแห่งความหวังที่กำลังพลิ้วไหวตามสายลม ปลายจมูกราวกับได้กลิ่นอายดินชื้น
แถวต้นไม้ผลสองแถวข้างลำธารนั้นเต็มไปด้วยผลไม้ดกเต็มต้นเสมอ อุดมสมบูรณ์หนาทึบจนใครเห็นต่างก็อดชอบใจไม่ได้ แน่นอนว่าตอนนี้นางรู้สึกลำบากใจแล้ว เพราะกินไม่หมด กินอย่างไรก็กินไม่หมด ของหลายอย่างจึงถูกนำไปทำเป็นผลไม้แห้ง
ผลไม้เหล่านี้ที่ร่วงลงพื้น เจียงเหยาก็ไม่ได้ไปเก็บ เพราะไม่มีทางเสียเปล่า