กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 305 ไม่ระวังตัว
“นี่คือเซียงเอ๋อร์ ส่วนนี่คือสะใภ้จาง ตั้งแต่วันนี้ไปพวกนางก็จะมาช่วยงานที่สวนชาของพวกเราด้วยเช่นกัน”
ผู้คนต่างมองดูสองแม่ลูกด้วยความอยากรู้อยากเห็น ก่อนจะพยักหน้าและยิ้มให้พวกนางอย่างเป็นกันเอง พร้อมกับดึงพวกนางไปสอนวิธีเก็บใบชาอย่างกระตือรือร้น ทั้งยังเอ่ยถามว่าเป็นคนจากที่ใด และเหตุใดจึงมาอยู่ที่นี่ได้
โจวซานเองก็เดินเข้าไปฟังด้วย จึงได้รู้ถึงโชคชะตาอันน่าเวทนาของเซียงเอ๋อร์ ที่หนีภัยอดอยากมาจนถึงที่นี่ เหลือเพียงแม่ม่ายกับเด็กกำพร้า ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ
ครู่หนึ่งต่อมา เซียงเอ๋อร์เดินตรงมาหาเขาแล้วยิ้มเขินอาย “ไม่นึกเลยว่าที่นี่จะเป็นบ้านของเจ้า ช่างบังเอิญเหลือเกิน”