เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 302 รีดไถ
เพียงแต่ไม่ยอมลดราวาศอกให้แก่ตนเอง
ช่างน่าบัดซบเสียจริง
เจียงเหยากล่าว “ไหนเลยจะปล่อยให้ท่านผู้เฒ่าจ้าวกลับไปเองได้ ประเดี๋ยวข้าจะให้น้องสามเทียมรถ มุ่งหน้าไปส่งท่านผู้เฒ่าจ้าวสักระยะ มีเขาคอยอารักขา พวกเราจะได้วางใจ”
สีหน้าของท่านผู้เฒ่าจ้าวเขียวคล้ำยิ่งกว่าเดิม เขาตีหน้าขรึมแล้วพยักหน้าตอบ
ผู้อาวุโสเจิงเห็นสีหน้าของเขาพลันแอบหัวเราะ
คนผู้นี้มีนิสัยเช่นนี้เอง ไม่รู้จักยืดหยุ่น ยอมหักไม่ยอมงอ หน้าตาสำคัญที่สุด
ทั้งที่ใจอยากจะอยู่ต่อ แต่กลับพูดประโยคนั้นออกมาไม่ได้
ผู้อาวุโสเจิงจึงถอนหายใจเฮือกใหญ่ “ข้าจะบอกอะไรให้นะเหล่าจ้าว เจ้าเพิ่งมาอยู่ได้ไม่นานก็จะไปเสียแล้ว ข้าช่างเสียดายนัก เจ้าไม่อาจอยู่ต่ออีกสักสองวันเพื่อเป็นเพื่อนข้าหน่อยหรือ?”
ท่านผู้เฒ่าจ้าวหันไปมองเขา “ได้”