เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 251 บังเอิญพบ ในที่สุดก็หาเจอ
ไม้ผลชนิดอื่น ๆ ล้วนเป็นพันธุ์ที่ปลูกในท้องถิ่นได้ ทั้งคนในครอบครัวยังชอบกินกัน ปลูกไว้มากหน่อยย่อมดีกว่า จะได้มิต้องกินอยู่เพียงชนิดเดียวจนเบื่อหน่าย
หากเป็นวันนี้ ความจริงมิจำเป็นต้องไปเสาะหา โจวจิ่งเหนียนขุดเตรียมไว้จากในมิติตั้งนานแล้ว แค่นำออกมาขนกลับไปก็พอ
พวกเขาต้องไปที่ตำบลสักเที่ยวหนึ่งเพื่อซื้อหาข้าวของ
เมื่อถึงตำบล โจวจิ่งเหนียนก็พาเจียงเหยาแวะไปยังร้านขายเสื้อผ้าและร้านเครื่องประดับก่อนเช่นเคย
นางชอบ มองดูก็ชอบ ซื้อหากลับไปอารมณ์ยิ่งเบิกบาน
หลังจากเลือกของที่ถูกใจได้บ้างแล้ว สองสามีภรรยาตัวน้อยจึงขับรถเทียมลาไปยังจุดที่เคยวางแผงขายของเดิมเพื่อซื้อเนื้อสัตว์
ยังคงเป็นคนขายเนื้อคนเดิมคนนั้น ที่กำลังถือมีดทำครัวอันคมกริบสับกระดูกเสียงดังปัง ปัง ปัง
ทั้งสองยังมิทันเดินไปถึงตรงหน้า เขาก็จำคนทั้งคู่ได้เสียแล้ว
แววตาของเขาพลันเป็นประกาย รีบเอ่ยทักทายพวกเขาทันควัน “พวกเจ้ามาแล้วรึ! น้องชายโจว น้องสะใภ้ พวกเจ้าจะมาขายผักเมื่อใดกัน? เจ้าไม่รู้หรอกว่าไม่ได้มาตั้งนาน ข้าแทบจะคิดถึงจนใจจะขาดอยู่แล้ว!”