กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 246 ความเข้าใจผิดของเซิ่งจิ่น
ช่างบังเอิญเสียจริง
เมื่อมาถึงประตูหลังของทางการ กำลังจะเคาะประตู ไป๋เซิ่งที่เต็มไปด้วยฝุ่นจากการเดินทางก็กลับมาถึงจวนจากที่ใดไม่ทราบ
“โอ๊ะ พวกเจ้านี่เอง เถ้าแก่โจว!”
ไป๋เซิ่งสีหน้าประหลาดใจยินดี “พวกเจ้ามาที่นี่ได้อย่างไร? เมล็ดพันธุ์ผักของพวกเจ้าปลูกได้แล้วหรือ? งั้นก็รีบเลย ขายให้ข้าสักหน่อยก่อนเถิด! ข้าแทบจะอยากกินจนตายอยู่แล้ว!”
หลายวันมานี้ เขากินอะไรก็ไม่ลงจริง ๆ และคุณชายก็เช่นกัน
รู้สึกอยู่ตลอดว่าข้าวและกับข้าวเหล่านี้ไม่อร่อยเลย ราวกับอาหารหมู
รู้สึกว่าคุณชายถึงกับผอมลงเพราะความหิว
นี่ก็เพิ่งผ่านไปกี่วันเอง
ไป๋เซิ่งมองโจวจิ่งเหนียนตลอด แต่ก็เหลือบมองเจียงเหยาด้วยหางตาหลายครั้ง