เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 219 ขายผักที่ตำบล
ทว่ากลับมิได้มองแล้วสบายตาเหมือนเหยาเหยา อย่างไรก็ดูแปลกพิลึก
แต่เพราะอีกฝ่ายเป็นผู้มีพระคุณช่วยชีวิตของซิ่งเอ๋อร์ ตู้ซื่อจึงต้องแบ่งให้นางส่วนหนึ่งอย่างแน่นอน
ชุนเสียยังมิได้จากไป นางถือผักยืนนิ่งอยู่กับที่ สายตาทอดมองไปยังเพิงไม้นั้นอย่างพิกล หรือหากจะกล่าวให้แม่นยำยิ่งขึ้น ก็คือกำลังมองเงาด้านข้างของเจียงเหยาที่นั่งอยู่ภายในเพิง
นางจ้องมองอยู่นาน มิทราบได้ว่าหัวใจมรรคากำลังคิดสิ่งใดอยู่
ตู้ซื่อมัวแต่รับมือกับชาวบ้าน จึงไม่มีเวลาสนใจนาง
ผู้ที่ได้รับผักไปต่างยิ้มแย้มเบิกบาน อุ้มผักไว้แนบอก ดีใจจนมิรู้จะเอ่ยคำใด
ส่วนผู้ที่ยังมิได้ต่างก็กระตือรือร้นอยากลอง เข้ามาเกาะแกะตู้ซื่อไม่เลิกรา
“งอกงามดีจริงเชียว แบ่งให้ข้าสักมัดเถิดท่านป้า ปีหน้าข้าปลูกผักแล้วจะเอามาคืนให้”
มีคำพูดทำนองนี้ดังขึ้นไม่ขาดสาย