เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 211 หลงกล
ซิ่งเอ๋อร์เดินตามหญิงวัยกลางคนผู้นี้มาตลอดทางจนกลับมาถึงบ้าน
หญิงวัยกลางคนหรี่ตายิ้มแย้มตลอดเวลา ดูมีเมตตายิ่งนัก “แม่นางซิ่งเอ๋อร์ เจ้าช่างเก่งกาจจริง ๆ อายุยังน้อยเพียงเท่านี้ก็รักษาโรคเป็นแล้ว หน้าตาก็หมดจดงดงาม สมองก็เฉลียวฉลาดปราดเปรียวดุจมีแสงวิญญาณ ช่างเป็นแม่นางที่ดีจริง ๆ”
ถูกชมเช่นนี้ไฉนเลยจะไม่ดีใจ แม้จะรู้สึกอยู่ลาง ๆ ว่าหญิงวัยกลางคนผู้นี้ดูแปลกประหลาดอยู่บ้าง ซิ่งเอ๋อร์ก็ยังคงยิ้มอย่างสำรวม “อาสะใภ้กล่าวเกินไปแล้ว ข้าไม่ได้ดีถึงเพียงนั้น ข้าเป็นเพียงคนธรรมดา รู้หนังสือเพียงไม่กี่ตัวเท่านั้น”
“คนอื่นล้วนเรียกข้าว่าหม่านหง เจ้าเรียกข้าว่าอาสะใภ้หงก็พอ ประเดี๋ยวคงต้องรบกวนให้ช่วยตรวจรักษาโรคแล้ว พวกเราสองคนอยู่ใกล้ชิดกันขึ้นอีกหน่อย เจ้าบอกอาสะใภ้ซิว่าเจ้าชอบบุรุษแบบใด ข้าจะช่วยทาบทามสู่ขอให้ ดีหรือไม่”
หม่านหงยิ้มจนใบหน้าแทบปริ พลางขยับกายเข้าใกล้ซิ่งเอ๋อร์