เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 209 เจียงชูอัน
งานเลี้ยงฉลองครบขวบในครั้งนี้ได้แจ้งบอกกล่าวไปถึงทุกครัวเรือน
เดิมทีการได้กินสำรับงานเลี้ยงควรทำให้พวกชาวบ้านตื่นเต้นดีใจยิ่งนัก ทว่าครานี้พวกเขากลับไม่กล้ามากันเลยแม้แต่น้อย
อีกทั้งยังได้ยินมาตลอดว่าบ้านตระกูลโจวซื้อเนื้อไปตั้งเท่าใด ซื้อปลาไปตั้งเท่าใด และมีของอร่อยมากมายเพียงใด
จิ๊ น้ำลายสอที่มุมปากไม่หยุด ทนการล่อตาล่อใจไม่ไหว สุดท้ายก็ยังคงพากันมา
เพียงแค่มาดูเสียหน่อย หากมีความเคลื่อนไหวเอิกเกริกเกินไป หรือมีวี่แววว่าหมีบนเขาจะลงมา พวกเขาก็จะรีบเผ่นหนีทันที ไม่ยอมรั้งรอให้เสียเวลาเด็ดขาด
ครั้นมาถึงที่นี่ ได้เห็นกับข้าวชั้นเลิศวางเรียงรายจนเต็มแน่นทุกโต๊ะ ก็รู้สึกว่ามิได้มาเสียเที่ยวจริง ๆ
ซี๊ด น้ำลายแทบจะไหลออกมาแล้ว
โม่ชิ่นเองก็มาแต่เช้า นางมอบกุญแจทองที่สั่งทำขึ้นเป็นพิเศษให้แก่เป่าเอ๋อร์หนึ่งชิ้น “เจ้าอย่าได้เห็นว่ากุญแจนี้มีน้ำหนักไม่มากเชียว ช่างที่ว่าจ้างมาล้วนมีชื่อเสียง ฝีมือประณีตยิ่งนัก”