เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 198 โม่ชิ่นแสดงอำนาจ
พ่อบ้านเหงื่อกาฬไหลพราก เดิมทีเขาคิดว่าเป็นเพียงกลุ่มผู้พลัดถิ่นกลุ่มหนึ่ง ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงล่วงเกินฮูหยิน จึงส่งตัวไปให้ไกลสักหน่อย ปล่อยให้มีชีวิตอยู่อย่างหนอนแมลงในร่องน้ำครำตามซอกหลืบมุมอับไปชั่วชีวิต หรือแม้กระทั่งต้องตายไปเพราะสภาพแวดล้อมอันยากลำบาก ก็คงไม่มีใครสนใจไยดี
โม่ชิ่นก็เช่นเดียวกัน
นางเป็นถึงคุณหนูใหญ่ ไม่ว่าอย่างไรย่อมไม่มีทางไปข้องแวะกับพวกอันธพาลโสโครกเหล่านั้น อีกทั้งรางวัลก็ได้มอบให้แล้ว เงิน 100 ตำลึง เป็นเงินที่ครอบครัวธรรมดาชั่วชีวิตนี้ก็ยังหาไม่ได้
ใครจะไปรู้ว่าคุณหนูใหญ่ผู้นี้เกิดคุ้มคลั่งอันใดขึ้นมา
พ่อบ้านผละจากไป โม่ชิ่นนึกว่าเขาออกไปสืบข่าวนอกจวน ใครจะรู้ว่าเขาเบี่ยงฝีเท้า มุ่งหน้าไปยังลานบ้านของฮูหยินเจ้าเมือง
...
“ฮูหยิน เกิดเรื่องใหญ่แล้วขอรับ”
“ลนลานทำไมกัน!” จางซื่อขมวดคิ้ว