เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 184 เกือบวุ่นวาย
พวกเขามาถึงริมแม่น้ำ ตรงท่าเรือที่น้ำกำลังขึ้นสูง
ชาวบ้านหมู่บ้านตระกูลโจวจำนวนไม่น้อยถูกรับข้ามฝั่งมาแล้ว พวกเขาต่างรวมตัวกันอยู่ใต้ต้นไม้ต้นหนึ่ง เพื่อรอคอยคนที่เหลือ
เมื่อได้พบกลุ่มของเจียงเหยากับโจวจิ่งเหนียนที่กำลังลากรถเทียมล่อ อีกทั้งบนรถยังมีข้าวของอยู่เต็มคัน ดวงตาของพวกเขาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที
หากอากาศยิ่งทวีความหนาวเย็นขึ้นเรื่อย ๆ ร่างกายของพวกเขายังคงสวมใส่เสื้อผ้าค่อนข้างบาง สัมภาระและผ้าห่มนวมบางส่วนเปียกชื้น หนักอึ้งจนน่าเหลือเชื่อ อีกทั้งยังแข็งทื่อประหนึ่งก้อนหิน ไม่อาจนำมาใช้ได้เลย เมื่อชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสียแล้ว ทำได้เพียงจำใจทิ้งไว้ระหว่างทางเพื่อลดภาระ
ยามนี้ ในที่สุดก็มีผ้าห่มนวมที่สามารถใช้การได้แล้ว
มิเช่นนั้น บนเส้นทางหนีภัยอดอยากนี้ พวกเขาคงต้องหนาวตายเป็นแน่