กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 180 ไม่ยอมให้เกิดเรื่อง
เจียงเหยาเองก็ไม่มีสิ่งใดต้องปิดบัง แต่ก่อนเป็นเพราะไม่สะดวกจะตีหญ้าให้งูตื่น ตอนนี้จึงเล่าตามจริงว่า “ตอนที่หนีภัยอดอยากกันก่อนหน้านี้ พวกเราสองคนผละออกไปหนึ่งวันก็ได้พบกับเขา เขาสังหารทหารทางการไปคนหนึ่ง แล้วยังกินเข้าไปด้วย พวกเราเคยเผชิญหน้ากันจึงจำเขาได้ แต่เขากลับจำพวกเราไม่ได้”
ตอนนั้นทั้งสองคนต่างเอาของบางอย่างมาทาไว้บนหน้า จนดูไม่สะดุดตา ต้วนเวยจึงจำไม่ได้
โจวซานรู้อยู่แล้วว่าเจียงเหยาระหว่างทางชอบเก็บของ ดังนั้นพวกเขาก็ไม่แปลกใจ
ฝีมือของสตรีในการบรรจงแต่งแต้มบนใบหน้าแข็งแกร่งจริง ๆ เพียงแค่สองสามพู่กัน แล้วทาเหลืองอีกหน่อย ก็กลายเป็นคนที่ไม่โดดเด่นเลยในทันที