เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 178 เลวจนเน่าเป็นหนอง
ต้วนเวยถอยหลังไปก้าวหนึ่ง ก้มหน้าลงเล็กน้อยไม่กล้ามองมากนัก
โจวจิ่งเหนียนเองก็เบนสายตาออก ดึงเจียงเหยาเบา ๆ แล้วเอ่ยขึ้นเสียงดัง “ข้าไม่รังเกียจที่จะอธิบายความหมายของภรรยาข้าหรอกนะ”
โม่ชิ่นจึงมองไปยังเขา
“ที่นางบอกว่าเจ้าจิตใจชั่วร้ายเป็นเพราะครอบครัวสี่คนนี้กวาดเอาธัญพืชทั้งหมดของท่านพ่อท่านแม่และครอบครัวน้องชายหนีไป ทำให้ทั้งครอบครัวเกือบอดตายระหว่างหนีภัยอดอยาก เจ้าออกหน้าแทนพวกเขา ก็เพื่อหวังว่าในอนาคตพวกเขาจะขโมยธัญพืชของครอบครัวข้าไปอีก ปล่อยให้พวกเราอดตายกันหมดเช่นนั้นหรือ เจ้ายังไม่ถือว่าเลวร้ายจนเน่าเฟะถึงเนื้อในอีกหรือ?”
ชายผู้นี้ไม่ได้กล่าววาจายาว ๆ เช่นนี้นานมากแล้ว แต่ถ้อยคำนี้ต้องเป็นเขาที่พูด เจียงเหยาพูดไม่ได้
การอยู่ร่วมกันระหว่างคนกับคน ยังมีบางเรื่องที่ต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ