กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 170 ภูเขาถล่มผู้คนพินาศ
พิรุณบางเบาที่โปรยปราย คือเศษหลงเหลือของพายุพิรุณกระหน่ำฟ้าคะนองเมื่อคืนวาน
ราวกับมิได้ก่อภัยอันใดเลย มีแต่จะช่วยให้ผู้ที่นอนไม่หลับนั้นหลับสบายยิ่งขึ้น
และในท่ามกลางบรรยากาศบางเบาที่เหมาะแก่การนอนหลับนี้เอง
ดังครืนหนึ่งครั้ง
ภูเขาใหญ่สูงตระหง่านด้านหลังหมู่บ้านเสี่ยวอัน ตรงกลางเขาพลันแตกออก ตามด้วยเสียงกร๊อบอีกครั้ง ณ จุดที่แตกร้าวนั้น รอยแยกยิ่งกว้างขึ้นเรื่อย ๆ
เศษหินทั้งหมดกลิ้งร่วงลงมา พร้อมกับดินเป็นผืนใหญ่ผืนแล้วผืนเล่า
ร่วงหล่นลงมาอย่างหนักหน่วง กระแทกที่เชิงเขา บดขยี้บ้านเรือนที่เรียงต่อกันเป็นผืนบริเวณเชิงเขาให้ถล่มลงทั้งหมด แล้วฝังกลบไว้
แน่นอน รวมถึงผู้คนที่อยู่ในบ้านเรือนเหล่านั้นด้วย
เพียงชั่วพริบตาเดียวเท่านั้น