กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 140 มิติใหญ่ขึ้น??
เสือดำตัวใหญ่ส่งเสียงร้องอย่างมีชีวิตจิตใจ ถูไถบ่อยครั้งขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับแมวเหมียวตัวใหญ่ตัวหนึ่ง
คนเราย่อมมีความรู้สึกดีต่อแมวเหมียวอย่างบอกไม่ถูกอยู่แล้ว เจียงเหยาก็เช่นกัน
ยิ่งมิต้องเอ่ยถึง ว่านี่คือแมวเหมียวที่องอาจผึ่งผายหาใดเปรียบตัวหนึ่ง
นางไม่อาจปฏิเสธได้เลย
เจียงเหยาหันไปมองโจวจิ่งเหนียน เขาจึงส่ายหน้าหัวเราะเบา ๆ “ยังดีที่ไล่ฝูงหมาป่าพวกนั้นไปแล้ว มิเช่นนั้นในมิติคงไม่มีที่พอให้อยู่ ทั้งยังคงเหม็นจนไม่มีที่ให้วางเท้า”
สองแม่ลูกเสือดำตัวใหญ่จะเข้าไปก็เข้าเถิด เขาไม่ขัดข้องอันใด
ทว่าฝูงหมาป่านั้นเข้าไปไม่ได้จริง ๆ
จิ๊
คนที่ต้องโกยมูลทุกวันคือเขาเชียวนะ