กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 133 พ่อใจดำ
ยามนี้พวกเจียงเหยาไม่กล้าหันไปมองมากความ พอขึ้นเขาก็รีบรุดเดินทางอย่างบ้าคลั่ง นึกอยากจะไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะไกลได้
เพื่อมิให้ถูกลูกหลงกระทบถึงตัว
เวลานี้เวลาคือชีวิต
ใช่แล้ว เวลาคือชีวิต
มีคนเพียง 300 กว่าคนเช่นนี้ จะต้านทานได้นานเท่าใดกันเชียว
เซิ่งหวยมิได้มองโลกในแง่ดีต่อเรื่องนี้แม้แต่น้อย
บรรดาผู้พลัดถิ่นล้วนหิวโหย หิวจนตาแดงก่ำ กระทั่งจะปีนกำแพงเมืองด้วยมือเปล่าเพื่อบุกเข้ามาในเมืองแล้ว
ผู้พลัดถิ่นที่หิวจนหน้ามืดตามัวช่างน่ากลัวยิ่งนัก
ด้านล่างกำแพงเมือง ผู้พลัดถิ่นนับไม่ถ้วนถูกทับอยู่ด้านใต้ กลายเป็นเนินเขาย่อม ๆ ที่สามารถปีนป่ายขึ้นมาได้