เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 130 ตัวจริงถูกเปิดโปง
ซื่อจื่อส่ายศีรษะไปมา รู้สึกคุ้นตายิ่งนัก แต่นึกไม่ออกว่าเคยพบที่ใด จึงตัดใจสลัดทิ้งไว้เบื้องหลัง
ผางอิ๋งได้ยินคำนี้ก็เหลือบมองเสี่ยวเซี่ยงแวบหนึ่ง ด้วยกลัวว่าเขาจะไม่พอใจ จึงรีบกล่าวว่า “นังตัวบาปกรรม เจ้าไม่ได้จะออกจากเมืองหรอกหรือ รีบไสหัวไปเร็วเข้า!”
เขายังจงใจขยับตัวหลีกทางให้อีกด้วย
ในเวลานั้นเอง
ทหารทางการกลุ่มใหญ่พลันรุดหน้ามาจากที่ไม่ไกล
คนผู้นำขบวนสวมชุดขุนนาง ย่อมเป็นท่านนายอำเภอไม่ผิดแน่
เห็นเพียงท่านนายอำเภอกวาดตามองเข้าไปในฝูงชนแวบหนึ่ง ตรึงไว้ที่ซื่อจื่อได้อย่างแม่นยำ แล้วก้าวไปเบื้องหน้าเขาโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย ก่อนจะประสานมือคารวะด้วยความเคารพอย่างยิ่ง “ท่านซื่อจื่อ”
เขาเคยพำนักในเมืองหลวง ผู้สูงศักดิ์ทั่วทั้งราชสำนักเขาลอยหน้าลอยตาพบเห็นมาเกือบหมด ย่อมต้องจดจำซื่อจื่อแห่งจวนท่านโหวอิงอู่ได้