เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 98 รีบหนี ห้ามหันกลับ
ในเวลานั้น
เพิ่งเตรียมตัวจะออกเดินทาง ตู้ซื่อก็ยกที่นั่งเพียงหนึ่งเดียวบนรถเทียมล่อให้แก่เจียงเหยาโดยตรง
ไม่เก็บไว้ให้ตนเอง ทั้งไม่ให้หลานชายคนโตทั้งสอง ทว่าเป็นเจียงเหยา
หลี่อาซิ่วไม่มีปฏิกิริยาอันใด กลับรู้สึกว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องธรรมดายิ่ง จื่อฉิงกับสือโถวก็มิได้มีท่าทีใด ๆ สหายทั้งสามยิ่งไม่แม้แต่จะเหลือบแลสักแวบเดียว
ครอบครัวลุงใหญ่โจวนั้นรู้ว่าเจียงเหยาเป็นที่โปรดปราน แต่ในตอนนั้นนางตั้งครรภ์แก่ จะดูแลเอาใจใส่อย่างไรก็ไม่นับว่าเกินไป ทว่าบัดนี้คลอดมาได้ปีกว่าแล้ว ร่างกายก็ฟื้นตัวดีแล้ว กลับยังคงได้รับการปรนนิบัติดูแลเช่นเดิมอยู่อีก
หลังจากตกตะลึงแล้วก็พอเข้าใจได้ ด้วยชาติกำเนิดของเจียงเหยานั้นเดิมทีก็เป็นคุณหนูใหญ่ผู้สูงศักดิ์เนื้อตัวบอบบาง
ทว่าเหล่าสตรีด้านข้างกลับมีสีหน้าตกตะลึง พลางพึมพำกระซิบกระซาบว่าเหตุใดตู้ซื่อจึงได้ตามใจเจียงเหยาปานนี้ ลูกก็คลอดแล้ว ร่างกายก็บำรุงจนดีแล้ว นางก็ควรจะเหมือนพวกตนที่หิ้วสิ่งของลงมาเดินเท้าเพื่อช่วยแบ่งเบาภาระของคนในบ้าน
ไม่ทำสิ่งใดเอาแต่นั่งเสวยสุขบนรถลากพื้นกระดาน อายุก็ยังน้อยจะรับวาสนาเช่นนี้ไหวหรือ ตู้ซื่อกลับยังเต็มอกเต็มใจ ช่างเสียสติไปแล้วจริง ๆ