กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 39 รู้ความจริงเบื้องหลังแผ่นดินไหว
เด็กน้อยวัยสามขวบปีนขึ้นไปบนเตาอย่างระมัดระวัง เปิดฝาหม้อออก ด้านในว่างเปล่าไร้สิ่งใด
ใบหน้าเล็ก ๆ ซีดเหลืองของเขาซูบตอบด้วยความหิวโหย จึงค่อย ๆ ปีนกลับลงมาอย่างระมัดระวัง แล้วเดินออกไปข้างนอก
“อาสะใภ้ ข้าหิวเหลือเกิน ขอของกินให้ข้าสักนิดได้หรือไม่”
“น่าเวทนาแท้ พ่อของเจ้าเล่า?”
“ข้าไม่รู้”
เด็กน้อยส่ายหน้า สีหน้าเปี่ยมไปด้วยความเคว้งคว้าง เขาไม่เห็นพ่อมาหลายวันแล้ว นับแต่มารดาจากไป เขาก็ไม่เคยได้กินข้าวอิ่มท้องเลยสักมื้อ
เขาจำไม่ได้แล้วว่าความรู้สึกอิ่มท้องเป็นอย่างไร
“บ้านอาสะใภ้ก็ไม่มีธัญพืชแล้ว ไม่อาจให้ของกินแก่เจ้าได้หรอก”
เด็กน้อยร่ำไห้จนดวงตาพร่ามัวด้วยหยาดน้ำตา เงียบเชียบไร้สุ้มเสียง ช่างน่าเวทนายิ่งนัก