เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 29 เป็นครอบครัวคู่ดอง
ทว่าใบหน้าของนางกลับเรียบเฉยไม่ไหวติง นางหมุนตัวกลับอย่างใจเย็นแล้วเดินไปข้างกายตู้ซื่อ “ท่านแม่ เรากลับกันเถิดเจ้าค่ะ”
“ดี ดี ดี แม่เก็บอีกสองลูกนี้เสร็จแล้วเราก็กลับกัน!”
เจียงเหยารออยู่
ชายผู้นั้นยังคงหยุดอยู่บนทางเดิน สายตาของมันราวกับมีตัวตนจริงที่พุ่งตรงมายังแผ่นหลังของนาง เจียงเหยารู้สึกขนลุกซู่
“กลับกันเถิด กลับกันเถิด!”
ตู้ซื่อเก็บเสร็จแล้วก็ตบฝุ่นบนตัว ถือตะกร้าที่บรรจุจนเต็มเอี๊ยด มือหนึ่งจูงเจียงเหยา ทั้งสองเดินจากไป
ทว่าชายผู้นั้นยังคงไม่เดินไปไหน หางตาสามารถสัมผัสได้ว่าสายตาของมันเลื่อนตามทิศทางของนางไป
ในที่สุดตู้ซื่อก็รู้สึกถึงบางอย่าง นางหันหน้าไปมองมันปราดหนึ่ง
นางเป็นฝ่ายทักทายขึ้นก่อน “ดูเจ้าหน้าตาไม่คุ้นนัก มาจากหมู่บ้านใดรึ?”