เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 17 รีบขนทรัพย์สิน
นางตบหน้าขาตนเองด้วยความเสียดายจนไส้แทบเขียว “เรือนของข้า ลานบ้านของข้า แล้วไหนจะผักตั้งมากมายของข้า รวมถึงหม้อไหถ้วยชามพวกนั้นอีก!”
“อย่างน้อยคนก็ยังรอดชีวิตอยู่” เจ้าสามบ้านโจวริมฝีปากสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวที่ยังคงหลงเหลืออยู่
หากไม่ได้พี่สะใภ้รองเตือนไว้ ตอนนี้พวกเขาคงกำลังนอนหลับใหลอยู่ในเรือน หลังจากเกิดแผ่นดินไหวครั้งนี้ เกรงว่าเขาคงไม่มีโอกาสได้ตื่นขึ้นมาอีกแล้ว
“พี่สะใภ้รอง……”
ไม่นึกเลยว่าฝันร้ายที่นางฝัน จะเป็นคำเตือนจากเบื้องบนจริงๆ
ในใจของเจ้าสามบ้านโจวเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและซาบซึ้งใจที่เพิ่งตระหนักได้
ตู้ซื่อยังคงตบหน้าขาตนเองอยู่
ของที่นางขนออกมามีน้อยเกินไป ในใจกึ่งเชื่อกึ่งไม่เชื่อ รู้อย่างนี้ของที่ควรจะเอาออกมาก็ควรจะเอาออกมาให้หมด
ไฉนนางถึงไม่เชื่อภรรยาของเจ้ารองกันนะ นางออกจะฉลาดปราดเปรื่องขนาดนี้