เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 15 สัญญาณเตือนแผ่นดินไหว
“ข้ามีความสุขยิ่งนัก”
เขาทั้งเปรมปรีดิ์ ทั้งเบิกบาน ร่างกายเบาหวิวราวกับเหยียบอยู่บนปุยเมฆจนแทบจะโบยบิน ทุกสิ่งช่างงดงามประหนึ่งความฝัน
ตั้งแต่นางปกป้องเขา เล่นละครอย่างเต็มที่ต่อหน้าหัวหน้าหมู่บ้านโจว ตระเตรียมการทีละขั้นจนบีบให้โจวต้าฉายจนมุม ทั้งหมดนี้ล้วนทำเพื่อเขาทั้งสิ้น
เขาแทบอยากจะมอบทุกสิ่งให้นาง อยู่เพื่อนาง ตายเพื่อนาง สละทุกอย่างเพื่อนาง
คราวก่อนที่นางช่วยแก้ปัญหาให้แม่ เขาก็เสียดายยิ่งนักที่มิได้อยู่ในเหตุการณ์ มิได้เห็นความเฉลียวฉลาดเจ้าเล่ห์ของนาง เขาควรจะได้เห็นกับตา สลักไว้ในใจ และจดจำไปทุกภพทุกชาติ
โจวจิ่งเหนียนไม่อาจสะกดกลั้นได้อีกต่อไป เขาอุ้มนางขึ้นมานั่งบนตัก สัมผัสแนบชิด แนบชิดดุจริมฝีปากกับฟัน
นางช่างหอมเหลือเกิน ทั้งยังดียิ่งนัก
เจียงเหยาพวงแก้มแดงระเรื่อ มึนงงสะลึมสะลือ ทั่วร่างอ่อนระทวยไปหมด
“ต้มน้ำร้อนเสร็จแล้ว เจ้ารองรีบออกมาตักน้ำ!”