กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 นางบ้าไปแล้วจริง ๆ
ครานี้ เจียงเหยายิ้ม “งานทำเสร็จแล้วก็รีบกลับบ้านเถิด เสื้อผ้าเปียกหมดแล้ว โดนลมหนาวง่ายนัก”
เจ้าสามบ้านโจวยิ่งตกใจมากขึ้น รอยยิ้มก็จริงใจขึ้นบ้าง “ขอบคุณพี่สะใภ้รองที่เป็นห่วง งานในไร่ใกล้จะเสร็จแล้ว”
สายตาของโจวจิ่งเหนียนร้อนผ่าว ทอดลงบนตัวนาง ทำให้เจียงเหยายิ่งไม่กล้ามองเขา
นางไม่กล้ามองเขา นางกลัวว่าตัวเองจะร้องไห้โฮออกมา เช่นนั้นดูน่าเกลียดเกินไป
“พี่สะใภ้ พวกเรากลับกันเถิด”
หัวหน้าโจวก็กล่าว “อีกเดี๋ยวก็ทำเสร็จแล้ว ในไร่สกปรก พวกเจ้ารีบกลับไปเถิด”
หลี่อาซิ่วทั้งงงทั้งมัวพาเจียงเหยากลับไป
ทั้งที่มาหาน้องชายรองแท้ ๆ แต่พอพบจริง ๆ กลับไม่มองหน้าเขาสักนิด ก็จากไปเช่นนั้น
โจวจิ่งเหนียนมองไปทางที่นางจากไปครู่ใหญ่