กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1 อยากพบเขาอีกครั้งเหลือเกิน
เจียงเหยาส่งเสียงร้องด้วยความตกใจ พลันลืมตาขึ้นและลุกขึ้นนั่งบนเตียง
ความหวาดกลัวในดวงตาของนางไม่อาจจางหาย นางหอบหายใจถี่หนัก ร่างทั้งร่างเปียกชุ่มด้วยเหงื่อเย็น
เมื่อนึกถึงสิ่งที่เพิ่งฝันเห็น กลิ่นอายของนางก็มีความสั่นเครือของเสียงร้องไห้ที่ไม่อาจระงับไว้ได้
โจวจิ่งเหนียนตายแล้ว ตายอย่างน่าสังเวชนัก ศรหมื่นดอกทะลวงใจ เกือบกลายเป็นคนทั้งตัวเปื้อนเลือด ล้มลงตรง ๆ อยู่กลางสมรภูมิ
ทั้งที่นางไม่ได้เห็นด้วยตาตัวเอง แต่ตลอดหลายปีนี้กลับฝันเห็นนับครั้งไม่ถ้วน ทุกครั้งที่ฝันเห็น หัวใจก็จะเจ็บปวดอย่างรุนแรงครั้งหนึ่ง เจ็บจนลมหายใจไม่ออก