กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 560- ผมยังตีเครื่องประดับได้อยู่บ้าง
“ท่านต้องการวัสดุกี่ชิ้น เอาออกมาทั้งหมดเลย ผมจะช่วยปรุงยาให้” ชูเป่ยพูดพร้อมรอยยิ้ม
“งั้นข้าต้องขอบคุณจริงๆ!” เฒ่าสวีพูดด้วยความกตัญญู จับมือชูเป่ยไว้
จากนั้นเขาก็หันไปตะโกนใส่ไช่สิง: “อาจารย์ไช่ รีบไปชงชามาสิ!”
ตอนนี้ไช่สิงเชื่อมั่นในตัวชูเป่ยและชื่นชมเขาอย่างมาก เขารีบพูด: “ครับ!”
เขารีบเข้าไปในร้านยา รินชาหนึ่งถ้วย และส่งให้ชูเป่ยด้วยสองมือ
“นี่เป็นธรรมเนียมของเผ่าเรา ไช่สิงจะช่วยท่านผู้มีพระคุณในภายหลัง!” เฒ่าสวีพูดพร้อมรอยยิ้ม
“เข้าใจแล้ว งั้นอย่าเสียเวลาและเริ่มโดยเร็วที่สุด!” ชูเป่ยพูดหลังจากจิบชา