บทที่ 426

บทที่ 426 ปล้นสะดม

“เราควรทำอย่างไรดี พี่เป่ย?” ซูต้าจื่อถาม

“จะทำอะไรได้ล่ะ? ก็ต้องสู้สิ สมบัติอยู่ตรงหน้าแล้ว พวกนายไม่เอาหรอ นอกจากนี้ การฆ่าอู่หมิงก็อาจได้ของดีๆ อีกมากมาย” มุมปากของชูเป่ยยกขึ้นเล็กน้อย

อู่หมิงก็เต็มไปด้วยความมั่นใจ ระดับของเขาสูงพอ และในแง่ของจำนวน เขามีความได้เปรียบอย่างสมบูรณ์

“ได้ วิญญาณและมอนสเตอร์พวกนั้นฝากพวกเจ้าด้วย” ชูเป่ยพูด แล้วก็ทำการรวมร่างกับวิญญาณ!

ร่างของชูเป่ยเรืองแสงขึ้นทันที ราวกับเขากลายเป็นคนละคน

ซูต้าจื่อ ราชาวานร และหลี่เหาหรานต่างก็หยิบอาวุธและพุ่งเข้าใส่กองทัพที่อยู่หลังอู่หมิง