บทที่ 419

บทที่ 419 ถึงเวลาที่ฉันต้องลงมือแล้ว

นกจวินจวินกางปีกขึ้นและคว้าไม้พลองของซุนสิงเจ๋อได้จริงๆ!

“โอ๊ย! พระเจ้า ปีกของฉัน!” นกจวินจวินรู้สึกว่าปีกของเขากำลังจะหัก

นอกจากความเร็วที่สูงมากแล้ว ปีกของนกจวินจวินยังมีความแข็งแกร่งในการป้องกันสูงด้วย!

อย่างไรก็ตาม ขณะที่เขาพยายามหลบไปด้านข้าง ก้อนหินขนาดใหญ่ก็ตกลงมาจากท้องฟ้าและพุ่งเข้าใส่เขาด้วยความเร็วสูง

สีหน้าของนกจวินจวินเปลี่ยนไป เขายกปีกขึ้นป้องกันตัวโดยสัญชาตญาณอีกครั้ง!

“เฮ้! ฉันบอกแล้วไงว่า……” นกจวินจวินตะโกนเสียงดัง ก่อนจะเห็นขนนกมากมายร่วงหล่นจากปีกของตัวเอง ทำให้เขารู้สึกเจ็บปวดใจ