บทที่ 397

บทที่ 397- สังหารหลายสิบชีวิตในคราวเดียว

ชูเป่ยมองกลุ่มคนตรงหน้าพลางส่ายหน้า แม้พวกเขาจะรู้ว่าเขาคือเสี่ยวเหยาเป่ยเฟิง แต่ก็ยังคงถูกความโลภครอบงำจนอยากฆ่าคนปล้นของ!

“ถ้าฉันบอกว่าไม่ล่ะ?” ชูเป่ยเอ่ยเสียงเย็น

หัวหน้ากลุ่มก้าวออกมา เป็นชายร่างอ้วนถือขวาน เขาจ้องชูเป่ยอย่างดุดัน “ฮ่าๆ เสี่ยวเหยาเป่ยเฟิง นายคิดว่าคนเดียวจะสู้พวกเรานับร้อยได้จริงๆ หรือ?”

พูดพลางโบกขวานในมือ ส่อแววข่มขู่ชัดเจน

“ฉันไม่กลัวพวกนายหรอก อยากลองดูไหมล่ะ?” ชูเป่ยยิ้มพลางกล่าว