บทที่ 385

บทที่ 385- ฉันคือผู้ชายของเธอ

“หือ?”

“ขอโทษนะ คุณเป็นใคร?”

หม่าเหวินกั๋วและซูซานมองชูเป่ย แล้วก็งุนงงเช่นกัน

คุกเข่าขอโทษแล้วคืนสร้อยด้วยสองมือ?

แม้แต่เศรษฐีหรือเจ้าพ่อในเมืองอาจไม่กล้าพูดแบบนี้

แล้วคนคนนี้มาจากไหน?

“เสี่ยวชู คุณมาแล้ว ขอโทษที่ให้คุณเห็นด้านที่น่าอายแบบนี้” อวี๋ชิวหรานเห็นชูเป่ยปรากฏตัวในที่สุด เธอถอนหายใจโล่งอก เดินไปหาชูเป่ยแล้วจับแขนเขาเบาๆ

ชูเป่ยก็ยิ้มอ่อนโยนตอบ

“อะไรนะ ไอ้หนูนี่เป็นแฟนเธองั้นเหรอ?” หม่าเหวินกั๋วมองชูเป่ย