บทที่ 383

บทที่ 383- เหยื่อน้อยในฝูงหมาป่า

ขัดใจเหลือเกินกับเรื่องนินทานี้ ฉันไปทำอะไรให้เธอโกรธเมื่อกี้หรือ?

อวี๋ชิวหรานนึกถึงความสัมพันธ์ระหว่างหม่าเหวินกั๋วกับซูซานอีกครั้ง แล้วก็เข้าใจทันที

ที่แท้ ซูซานคนนี้คิดว่าฉันจะมาแย่งหม่าเหวินกั๋วงั้นเหรอ?

ไม่นะ ผู้ชายคนนี้เทียบกับชูเป่ยไม่ได้เลย ฉันจะชอบหม่าเหวินกั๋วได้ยังไง?

อวี๋ชิวหรานรู้สึกหมดคำพูดในทันที

อย่างไรก็ตาม สีหน้าของเฉินเสี่ยวเสี่ยวไม่ได้สงบนิ่งเช่นนั้น

เฉินเสี่ยวเสี่ยวมองไปรอบๆ อย่างกังวล หวังว่าจะมีใครสักคนออกมาพูดแทนอวี๋ชิวหราน