บทที่ 362

บทที่ 362 แตะต้องน้องชายของฉัน ชดใช้ร้อยเท่าก็ยังไม่พอ

ดูเหมือนว่าการซุ่มโจมตีสมาชิกกิลด์ท้าทายสวรรค์โดยกิลด์นักฆ่าเมื่อเร็วๆ นี้ไม่ใช่อุบัติเหตุ คราวนี้ก็มาถึงคิวของเขาเสียแล้ว

จางอู่จี้รู้ว่าพลังของทีมไม่สามารถสู้กับนักฆ่าเหล่านี้ได้ แต่มีเพียงการรวมตัวกันต้านทานการโจมตีระลอกแรกของนักฆ่าเท่านั้น อาจจะมีโอกาสรอด

“นักรบที่มีเลือดหนาต้องปกป้องคนที่เปราะบาง และจัดรูปแบบถอยไปยังหุบเขาแดนเซียน” จางอู่จี้ตัดสินใจทันที

แต่ร่างสีแดงเหล่านี้เหมือนผี และรวดเร็วปิดกั้นเส้นทางถอยของทุกคน

“อยากจะหนีเหรอ? ฝันไปเถอะ?” นักฆ่าหลังค่อมมองปลาบนเขียงและหัวเราะดัง

เขาจะต้องตายครั้งนี้จริงๆ หรือ?