บทที่ 360

บทที่ 360 กฎแห่งกลิ่นหอมแท้

เงาดำเต้นระบำด้วยท่าทางแปลกประหลาด และแสงสีดำผูกมัดวิญญาณของชายวัยกลางคนคิ้วหนา!

ชายวัยกลางคนคิ้วหนาเพิ่งจะภูมิใจ แต่ไม่คาดคิดว่าวินาทีถัดมาจะพบว่าวิญญาณของเขาถูกจองจำอย่างสมบูรณ์ และไม่สามารถหนีไปได้ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน!

“นาย ทำอะไรกับฉัน!” ชายวัยกลางคนคิ้วหนาตะโกน

ตอนนี้ ชูเป่ยไม่สนใจเสียงตะโกนของชายวัยกลางคนคิ้วหนาและหาที่ราบตรงๆ จากนั้นก็ปูผ้าปูโต๊ะผืนเล็กและนำผลไม้วิเศษและเหล้าเซียนนานาชนิดออกมา

ชูเป่ยนอนลงทันที ขณะที่หญิงงามไร้เทียมทานซูต้าจื่อนั่งข้างๆ คอยปรนนิบัติ ซุนสิงเจ๋อถือกระบอง และทุกคนก็มองดูชายวัยกลางคนคิ้วหนา

ชูเป่ยจิบเหล้าและชื่นชมทิวทัศน์ รู้สึกงดงามมาก

“นาย นายจะฆ่าหรือตัดหัวฉันก็ได้ ทำอะไรก็ได้ ฉันไม่กลัวตาย แม้ตายก็ไม่ได้อะไรจากฉันหรอก!” ชายวัยกลางคนคิ้วหนาตกใจกับภาพตรงหน้าก่อนที่จะพูดจบ!