บทที่ 350

บทที่ 350 ราชาวานรวิวัฒนาการ!

“ซ่อนลมปราณไว้ ไปกันเถอะ!” เยว่เถียหานมองการต่อสู้บนท้องฟ้าและพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม

กลุ่มคนทั้งสิบแอบย่องในป่ารกอย่างระมัดระวัง ไม่กล้าบิน เกรงว่าลมปราณจะถูกเปิดเผยและถูกตรวจจับได้

วิชาซ่อนลมปราณนี้เป็นวิชาลับเพียงอย่างเดียวที่สืบทอดมาจากสำนัก ซึ่งมีประสิทธิภาพดีมาก นี่ก็เป็นเหตุผลสำคัญที่พวกเขาสามารถข้ามนรกใหญ่มาที่นี่ได้

เยว่เถียหานระมัดระวังอย่างมากทุกครั้งที่ก้าวไปข้างหน้า เมื่อพวกเขาเข้าใกล้เมืองผีมากขึ้นเรื่อยๆ เขาก็ไม่สามารถระงับความตื่นเต้นได้ และรู้สึกว่ากำลังจะปล่อยลมปราณออกมา

เมื่อพวกเขาห่างจากประตูเมืองผีไม่ถึงสองไมล์ ไม่มีที่กำบังให้ซ่อนตัว

เยว่เถียหานตะโกนทันที: “ไป!”