บทที่ 343

บทที่ 343 โม่เหลากุ้ยสุดทนแล้ว!

ชูเป่ยเอามือไพล่หลังและยิ้ม “ถ้าท่านต้องการให้ฉันสารภาพ ฉันก็ต้องสารภาพ แบบนั้นไม่ทำให้ฉันเสียหายหรือ?”

ทหารผีในเมืองผีและผีร้ายที่ประตูต่างตะลึงเมื่อได้ยินคำพูดนี้!

ไม่เคยเห็นใครหยิ่งผยองที่ประตูเมืองผีแบบนี้มาก่อน!

นี่มันเท่ากับตบหน้าเมืองผีชัดๆ!

แม่ทัพผีมีเคราโกรธจนเครายุ่ง จ้องตาเขม็ง และด่า “ไอ้หนู แกคิดว่าที่นี่คือที่ไหน? นี่คือเมืองผี แกไม่มีสิทธิ์หยิ่งผยองแบบนี้!”

“รุมจับไอ้บ้านี่ซะ และจับนางเซียนข้างๆ มัน เพื่อฉันจะได้สอบสวนเขาตามลำพัง!”