บทที่ 340

บทที่ 340 ฉันตกลง ยกตราวิญญาณมาเถอะ!

ชูเป่ยหยิบตราจักรพรรดิแห่งลมเหนือขึ้นมา ตรานี้มีขนาดเท่าฝ่ามือผู้ใหญ่สองคน มันเปลี่ยนจากสีเหลืองเข้มเดิมเป็นสีดำสนิท และรูปแกะสลักมังกรหยกบนนั้นก็เปลี่ยนเป็นมังกรดำที่ดูมีชีวิตชีวา

ตั้งแต่นี้ต่อไป สิ่งนี้จะเป็นอาวุธวิเศษของเขาเอง!

“ยินดีด้วยครับ พี่เป่ย!” ราชาวานรพูดอย่างมีความสุข

“ยินดีด้วยค่ะ พี่เป่ย!” ซูต้าจื่อเดินย่างสง่ามา เธอได้เตรียมน้ำร้อนและผ้าเช็ดตัวนุ่มๆ มาให้ชูเป่ย

ชูเป่ยตกตะลึงและยิ้มอย่างโล่งอก ซูต้าจื่อช่างรู้ใจจริงๆ

จากนั้นเขาก็เช็ดหน้าด้วยผ้าขนหนู ความเหนื่อยล้าจากการตีอาวุธเซียนวิญญาณก็บรรเทาลงมาก