บทที่ 338

บทที่ 338 ตีอาวุธสำเร็จ! ดวงตาแม่มดวิญญาณ!

ไอ้เด็กนี่จะปล้นเสื้อผ้าด้วย?!

ไม่มีมนุษยธรรมเหลืออยู่เลยหรือ? ไม่มีกฎหมายเหลืออยู่เลยหรือ?!

อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าสองสิ่งนี้ไม่มีอยู่……ในตัวเขา

“เอ่อ ท่านเซียน……ข้า ข้าเหลือแค่ชุดชั้นในชุดนี้แล้วนะขอรับ!” ผีพระพูดด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย

“ใช่ๆ พวกเราเหลือแค่ชุดนี้แล้ว……” ใบหน้าของผู้อาวุโสผีร้ายดูน่าเกลียด

ชูเป่ยขมวดคิ้วและพูดอย่างจริงจัง “พวกเจ้าเป็นผีนะ จะใส่เสื้อผ้าหรือไม่ก็ไม่สำคัญ ไม่อยากให้หรือไง?”