บทที่ 308

บทที่ 308- แค่ลิงตัวเดียว กล้าหยิ่งผยองต่อหน้าข้าอีกหรือ

ผีทั้งสามนั่งยองๆ อยู่บนก้อนหินและเล่นโยนหินเพื่อฆ่าเวลา นี่เป็นความสนุกเพียงอย่างเดียวที่พี่น้องทั้งสามมีเพื่อใช้เวลา

“ฉันชนะ!” หวูเอ้อร์ฝูแลบลิ้นยาวและเคาะหัวล้านของจางต้านิว

แต่เดิมจางต้านิวมีผม แต่ซุนสิงเจ๋อถอนมันออกจนหมด

“โอ๊ย เจ็บ มาอีก มาอีก คราวหน้าฉันจะชนะ!” จางต้านิวพูดอย่างไร้เดียงสา

ซวี่โหย่วไฉโยนหินในมือและเหลือบมองไปทางหมอกของกลไก

“เฮ้ พี่ แสงเซียนที่พุ่งขึ้นข้างหน้านั่นทรงพลังจัง จะเป็นไปได้ไหมว่าไอ้หนูนั่นได้หลอมอาวุธเซียนที่สูงส่งกว่าเดิม?”