บทที่ 298

บทที่ 298 ฉันแค่ต้องการนิดเดียวเท่านั้น

ซุนสิงเจ๋อหยิบสองคนด้วยมือเดียว แล้วยัดพวกเขาเข้าไปในลำกระบอกปืน

ในลำกระบอกมืดมิด สองคนอยู่ชิดกัน มองหน้ากันไปมา

ความรู้สึกก่อนถูกประหารนี้ทรมานที่สุด ทั้งสองอดรู้สึกหวาดกลัวในใจไม่ได้

เหมือนคนที่กำลังจะถูกยิงเป้า ไม่สิ ตอนนี้ควรบอกว่ากำลังจะถูกยิงออกไปต่างหาก!

ซุนสิงเจ๋อกระตือรือร้นมากที่จะทำเรื่องแบบนี้ หนึ่งคือมันสนุก สองก็คือมันสนุกมาก ในเลือดของเขามีไม่เพียงความป่าเถื่อน แต่ยังมีความซุกซนมากกว่านั้น เขาตื่นเต้นมากกับการประหารสองคนที่กำลังจะเกิดขึ้น

เสียงคำรามอย่างสุขใจอาจจะมาพร้อมกับเสียงกรีดร้องของทั้งสอง แค่คิดก็ทำให้เขาตื่นเต้นขึ้นไปอีก