บทที่ 282

บทที่ 282 เอ๊ะ- วังเซียนของข้าอยู่ไหน

เมื่อซูต้าจื่อเห็นรอยยิ้มของชูเป่ย ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกแปลกๆ

หลังซุนสิงเจ๋อและมังกรทั้งสองกินบาร์บีคิวเสร็จ ชูเป่ยตะโกน “เจ้าลิง อิ่มหรือยัง?”

ซุนสิงเจ๋อนั่งอยู่บนพื้น ท้องป่องออกมา เรอออกมา เขาไม่เคยกินบาร์บีคิวอร่อยขนาดนี้มาก่อน ทั้งหมดเป็นนกเซียนย่าง กินทีเดียวก็อิ่มไปหน่อย

เขาเรอแล้วตอบ “พี่เป่ย ผมอิ่มแล้ว!”

“อิ่มก็ดี ถึงเวลาทำงานแล้ว ขยับตัวหน่อย กินอิ่มแล้วต้องออกแรง” ชูเป่ยพูดพร้อมรอยยิ้ม

“พี่เป่ย จะทำอะไรหรือครับ?” ซุนสิงเจ๋อรีบลุกขึ้นจากพื้นถามอย่างสงสัย

“วังเซียนพวกนี้ปล่อยวัสดุทิ้งไว้เฉยๆ เปล่าประโยชน์ เอากลับไปใช้ซะหน่อยดีกว่า” ชูเป่ยพูดพร้อมรอยยิ้ม