กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 267 เจ้าลิง ตบมันให้ที!
“กรดกำมะถัน!”
มีดสั้นดำไร้แสงแทงเกราะของชูเป่ย เกิดเสียงโลหะและหินกระทบกัน แต่ไม่ทะลุร่างของชูเป่ย
เยลู่ต้าเหอหรี่ตา ประหลาดใจเล็กน้อยที่ไม่สามารถทะลุการป้องกันได้
ชูเป่ยก็ตอบสนองเร็วมาก ดาบสังหารจักรพรรดิฟันออกทันที แสงดาบวาบออกมา ตั้งใจจะผ่าเยลู่ต้าเหอเป็นสองท่อน
แต่เยลู่ต้าเหอกลายเป็นเงาดำ หายไปจากตรงหน้าชูเป่ย และปรากฏกลางอากาศในวินาถัดมา
การเคลื่อนไหวติดต่อกันเหล่านี้ใช้เวลาเพียงชั่วครู่
ชูเป่ยเงยหน้าและเห็นว่าใบหน้าของเยลู่ต้าเหอตรงหน้าเริ่มบิดเบี้ยว และเงาดำพ่นออกจากปากของเขา
เงาดำเป็นเงามนุษย์ ที่กลายเป็นมือสองข้างและคลานออกมาจากปากของเยลู่ต้าเหอ!