บทที่ 239

บทที่ 239 ชูเป่ย ฉันชอบคุณ!

หรงเหอรู้สึกหมดเรี่ยวแรง เขาทรุดตัวลงคุกเข่าครึ่งท่อน

ชูเป่ยโบกมือ และลูกน้องสองคนก็พาชายทั้งสองออกไป

“น้องเป่ย ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป กิจการของตระกูลหรงจะถูกผนวกรวม” เจิ้งหยงต้ายิ้มอย่างมั่นใจ

ชูเป่ยยิ้มบางๆ เขาเชื่อมั่นในวิธีการของเจิ้งหยงต้าเป็นธรรมดา

“เอาล่ะ ไม่พูดเรื่องนี้กันแล้ว นายมาช้า เอาเค้กมาด้วยหรือเปล่า?” ชูเป่ยถาม

เจิ้งหยงต้าเกาศีรษะพลางตอบ “ฉันขอร้องให้เชฟมิชลินสามดาวช่วยทำให้ เลยต้องใช้ความพยายามหน่อย ไม่งั้นฉันคงมาเร็วกว่านี้”

จากนั้นเขาก็ปรบมือ และองครักษ์ชุดดำก็เดินเข้ามาพร้อมเค้กสามชั้นในมือ