บทที่ 230

บทที่ 230 นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นคนซื้อวิลล่าแบบนี้!

เลอซือซือหัวเราะแห้งๆ และพูด “งั้นหรอคะ……”

คนรวยสมัยนี้ใจร้อนกันขนาดนี้เลยหรือ? จะรื้อวิลล่าราคาร้อยกว่าล้านเมื่อไหร่ก็ได้?

อย่าใจร้อนเกินไปนะ……

เฮ้อ โลกนี้น่าเบื่อขนาดนี้สำหรับคนรวยเลยหรือ?

“มีอะไรอีกไหมครับ?” ชูเป่ยยิ้ม

“อืม ไม่มีแล้วค่ะ รบกวนคุณชู ถ้าต้องการความช่วยเหลือในการสร้างวิลล่าใหม่ กรุณาบอกได้เลยนะคะ” เลอซือซือพูดอย่างจริงใจ เพราะธุรกรรมของชูเป่ย ตอนนี้เธอเป็นผู้จัดการระดับกลางของกลุ่ม รับผิดชอบลูกค้าวิลล่าและการบำรุงรักษา เงินเดือนสูงกว่าเดิมมากกว่าห้าเท่า

เธอรู้สึกขอบคุณชูเป่ยมาตลอดและให้บริการเขาอย่างเต็มที่