บทที่ 169

บทที่ 169- อสูรเทพชิหย่า เสี่ยวเฮย สังหารมัน!

เมื่อเหล่านักฆ่าเห็นรอยยิ้มของชูเป่ย พวกเขาก็รู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัว เมื่อมองกลับไป พวกเขาเห็นประตูทองสัมฤทธิ์ปิดลงแล้ว และไม่มีเสียงใดๆ ดังมาจากด้านหลังเลย!

คนทั้งยี่สิบกว่าคนสับสนทันที!

นั่นหมายความว่าไม่มีกำลังเสริมแล้ว!

“เฮ้ พวกนายวิ่งเร็วใช้ได้นี่!” หนิวต้าจวงถูมือจนเกิดเสียงดังกรอบแกรบ

นักฆ่าทั้งยี่สิบกว่าคนตระหนักว่าไม่มีทางหนี หลังจากมองหน้ากัน พวกเขาก็ตัดสินใจสู้กับชูเป่ย

ชูเป่ยกอดเอลิซาเบธด้วยมือซ้าย ชักดาบด้วยมือขวา และกวัดแกว่งออกไปแปดแสงดาบ!