บทที่ 148

บทที่ 148 ด่าคนอื่น- โดนตบซะ!

เมื่อชายวัยกลางคนได้ยินเสียงนั้น เขาก็บ่นในใจ “แย่แล้ว พวกเขาเจอพวกเราแล้ว!”

สีหน้าเขาเปลี่ยนไป รีบกระซิบกระซาบกับชายหนุ่มตรงหน้า “ไป รีบไปเร็ว อย่าให้พวกมันจับได้!”

ชายหนุ่มผมสั้นหน้าแดง มือที่ถือดาบยาวสั่นระริก

เขาอยากจะชักดาบฆ่าพวกมันทันที แต่รู้ว่าตัวเองไม่แข็งแกร่งพอ ออกไปก็เท่ากับเพิ่มศพอีกหนึ่ง

ความรู้สึกไร้พลังนี้ทำให้เขาคลุ้มคลั่ง

ชูเป่ยมองทีมห้าคนจากตะวันตกด้วยสายตาเย็นชา และพูดอย่างใจเย็น “ไป? ทำไมเราต้องไป? นี่มันดินแดนของพวกเรา”