กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 129 ฉันต้องการทั้งหมด!
เมื่อเห็นท่าทางของฉินหย่งจวิน ชูเป่ยก็ขี้เกียจสนใจ เขาเพียงยิ้มและพูดกับซ่งนิชาง “การประมูลที่ดินยังไม่เริ่ม ฉันจะไปดื่มกาแฟหน่อย”
ชูเป่ยชัดเจนว่าไม่อยากคุยกับฉินหย่งจวิน
สิ่งนี้ทำให้ฉินหย่งจวินรู้สึกถูกเมินและอับอาย สายตาที่มองชูเป่ยยิ่งเย็นชาขึ้น
“งั้นเหรอ? ฉันก็รู้สึกกระหายน้ำเหมือนกัน ไปด้วยกันไหม” ซ่งนิชางรีบพูด
เธอไม่อยากถูกฉินหย่งจวินรบกวนจริงๆ ถ้าหวงอี้อี้ไม่ได้ลากเธอมาที่นี่ เธอก็คงไม่อยากมา ตอนนี้เธอแค่หาข้ออ้างเพื่อหลบออกมา
เมื่อฉินหย่งจวินได้ยินแบบนั้น เขายิ่งรู้สึกไม่พอใจ แต่แสร้งทำเป็นเป็นมิตรและพูดว่า “ถ้างั้นไปด้วยกันทั้งหมดไหม? ฉันเลี้ยงเอง สั่งอะไรก็ได้!”