บทที่ 120

บทที่ 120 เปิดช่องว่าง เมืองไท่จลาจล!

สายตาทุกคนจับจ้องที่เสี่ยวเฮย!

“โฮก!”

เสี่ยวเฮยเงยหน้าและคำราม ไม่สนใจสายฝนลูกธนู ที่ตกกระทบร่างของเขาราวกับจั๊กจี้

มังกรไม้นับร้อยพุ่งขึ้นมาจากพื้นดินและบินตรงไปยังกองกำลังร่วมของพันธมิตรวิญญาณศักดิ์สิทธิ์และกิลด์เซิงซื่อ

“มังกรเยอะขนาดนี้!” ทุกคนในกองทัพร่วมตกตะลึงและถอยหลังด้วยความหวาดกลัว

เสี่ยวเฮยพ่นเปลวไฟมังกรเผาพวกเขาก่อน ฆ่าทันที ไม่ว่าเปลวไฟมังกรจะไปที่ไหน ไม่มีใครทนความเสียหายของเปลวไฟมังกรได้ และพื้นที่โล่งกว้างก็ถูกเผาไหม้ในทันที

มังกรไม้นับร้อยโจมตีกองกำลังร่วม และชั่วขณะหนึ่งเสียงครวญครางอย่างน่าสงสารก็ดังขึ้น