บทที่ 90

บทที่ 90 วิญญาณสัตว์อิ๋น!

เสี่ยวโหลวยังไม่ทันหายจากภวังค์ ม้าของเธอก็ร้องและเธอถูกทหารผีที่ไล่ทันฟัน

ม้าเสียการควบคุมและเธอตกจากหลังม้า ทหารผีสองคนเข้ามาใกล้และเงื้อดาบจะฟันเธอ

“พระเจ้า!” เสี่ยวโหลวกรีดร้องและหลับตาด้วยความกลัว

“ตูม!”

เสียงดังสนั่น เสี่ยวโหลวลืมตาอีกครั้งและพบว่าทหารผีสองคนถูกหางมังกรบดเป็นผง

หางมังกรถูกดึงกลับ และหัวมังกรใหญ่ปรากฏตรงหน้าเธอ มองเธอด้วยดวงตาอยากรู้อยากเห็น

เสี่ยวโหลวตกใจและคลานถอยหลังบนพื้น

“ไม่ต้องกลัว เสี่ยวเฮยไม่ชอบกินคน” เสียงหนึ่งดังมาจากหัวมังกร

เสี่ยวโหลวมองขึ้นไปและเห็นชายหนุ่มยืนอยู่บนหัวมังกร ถือดาบทอง สง่างามและน่าเกรงขาม ราวกับเทพเจ้าลงมาจากสวรรค์